۱۰ مهارتی که آموختن آن ها برای نیروهای کار آینده ضرورت دارد

۱۰  مهارتی که آموختن آن ها برای نیروهای کار آینده ضرورت دارد

  مؤسسه آینده (IFTF) یک گروه استراتژیک تحقیقاتی مستقل و غیرانتفاعی است که بالغ بر ۴۰ سال در زمینه پیش بینی آینده، بررسی ترندها و ارائه راهکارهای اثربخش تجربه دارد. شناسایی ترندهای در حال ظهور و محرک های تحول ساز در جامعه جهانی و بازار جهانی در زمره فعالیت های این گروه قرار دارد. این گروه در مطالعه اخیر خود با همراهی دانشگاه فونیکس به بررسی و تحقیق پیرامون مهارت های مورد نیاز نیروی انسانی در سال ۲۰۲۰ پرداخته است.

کاسپارف در فوریه ۱۹۹۶ در فیلادلفیای آمریکا مقابل کامپیوتر Deep Blue شرکت IBM قرار گرفت. کامپیوتر حریف او قادر بود ۵۰ میلیارد حرکت مختلف را در سه دقیقه تحلیل و بررسی کند. کاسپارف در این مسابقه شکست خورد، اما وعده داد که در بازی‌های بعدی «قطعاً کامپیوتر را له خواهد کرد». وی در بازی‌های بعدی به وعده خود عمل کرد و موفق شد سه پیروزی و دو تساوی کسب کند. اما ابررایانه های امروزی قادرند رقبای بزرگ انسانی خود را نیز از سد راه بردارند. در واقع اتصال جهانی، ماشین های هوشمند و رسانه های جدید تنها گوشه ای از عوامل دگرگون ساز تفکر حاکم بر اکوسیستم کار هستند.

این عوامل موجب شده اند که نیاز به تجهیز نیروی انسانی به مهارت های تازه بیش از پیش عیان شود. در این مطلب، ۱۰ مهارتی که آموختن آن ها برای نیروهای کار آینده ضرورت دارد، بیان شده است.

  1. توانایی درک معانی

 به معنای قدرت تشخیص و درک عمقی مفاهیم و یا اهمیت موضوعاتی که بیان می شود. با سلطه یافتن ماشین های هوشمند در عرصه های مختلف زندگی همچنان نیاز به مهارت هایی که ماشین ها در آن ناتوان و یا دچار ضعف هستند احساس می شود. مهارت های درک معنی به ما کمک می کنند تا بینشی عمیق در راستای اخذ تصمیمات سنجیده پیدا کنیم.

  1. هوش اجتماعی

هوشمندی اجتماعی به معنای توانایی برقراری ارتباط مؤثر با دیگران به شیوه مستقیم و عمیق است که  به‎منظورایجاد واکنش‎های مناسب و ایجاد تعامل مطلوب با آن‎ها صورت می پذیرد.

واقعیت آن است که مهارت های اجتماعی و عاطفی ربوت ها و ماشین های هوشمند کنونی بسیار محدود است. احساس کردن همچون توانایی درک معنا قابلیتی بسیار پیچیده است که ماشین ها دست کم تا به امروز نتوانسته اند به این توانایی دست یابند. نیروهای انسانی هوشمند از لحاظ اجتماعی قادرند به سرعت هیجانات و احاساسات اطرافیان خود را ارزیابی و واژگان و لحن و رفتار خود را متناسب با آن درآورند.

  1. تفکر نوین و انطباقی

 تخصص در تفکر و یافتن راه‎حل‎ها و پاسخ‎های بدیع، نوآورانه و خارج از چارچوب های معمول و قاعده های ثابت برای مسائل گوناگون، نشان از قدرت بالای فرد در تفکر انطباقی است. انطباق پذیری مبتنی بر موقعیت و شرایط موجود این امکان را فراهم می کند تا فرد قادر باشد در مقابل شرایط غیرمنتظره  و منحصربفرد واکنشی درخور و بهره ور داشته باشد.

  1. شایستگی میان‎فرهنگی

به معنای قابلیت عملکرد مؤثر در میان محیط ها و اکوسیستم های فرهنگی مختلف است. در جهان متصل امروز نیروهای انسانی باید بتوانند در محیط های فرهنگی مختلف و متنوع عملکردی بهینه و سازنده داشته باشند.

  1. تفکر محاسبه‎ای

 توانایی تبدیل، تفسیر و استخراج معنا از حجم بزرگی از داده‎ها و تبدیل آن  به مفاهیم انتزاعی و قابلیت درک استدلال داده محور. با افزایش چشمگیر داده های در اختیار، استخراج مفهوم کارآمد و بهره ور از این حجم عظیم از داده نیازمند وجود مهارت های تفکر محاسبه گر و توانایی تحلیل آماری است.

  1. سواد رسانه‎های نوین

 به معنای توانایی ارزیابی منتقدانه و همچنین قابلیت توسعه و ایجاد محتوایی است که بر بستر رسانه‎های نوین تولید می شود و همچنین توان تولید محتوای مناسب و متقاعدکننده برای این قبیل رسانه ها است. کارکنان نسل آینده باید در رسانه های تصویری و بویژه ویدیویی و واقعیت مجازی تبحر یافته و قادر باشند محتوای آن را تحلیل و یا خود نسبت به ایجاد آن اقدام کنند.

  1. چند ‎رشته‎ای بودن

 سواد و توانایی درک مفاهیم چندین رشته مختلف. بسیاری از مسائل جهانی امروز پیچیده تر از آن هستند که به کمک تنها یک رشته تخصصی حل و فصل شوند. همین امر موجب ایجاد و توسعه علومی از قبیل اقتصاد رفتاری و نورومارکتینگ شده است.

  1. تفکر طراحی

تفکر طراحی عبارت است از توانایی طراحی فرایندها و اقداماتی در راستای رسیدن به هدفی خاص.

  1. مدیریت بار فکری

توانایی تفکیک ، فیلتراسیون و اولویت بندی اطلاعات در راستای حداکثر سازی کارکرد شناختی مغز با استفاده از انواع ابزار و فناوری ها، مدیریت بار فکری تعبیر می شود.

  1. تعامل مجازی

توانایی کار بهره‎ورانه و همراه با شور و شوق در یک تیم مجازی و همچنین قابلیت نشان دادن  حضور  به عنوان عضوی اثربخش از آن تیم.

فناوریهای ارتباطی و اتصالی امکان کار کردن، اشتراک ایده ها و بهره وری بیشتر را با وجود جدایی فیزیکی تسهیل کرده اند. اما محیط مجازی کار مستلزم وجود مجموعه ای جدید از توانمندی ها است. افراد باید بتوانند استراتژی هایی را ایجاد و بکار گیرند که سهم مشارکت اعضا را افزایش و میزان پراکنش اعضای تیم را کاهش دهد. وام گرفتن از فناوری های برگرفته از صنعت بازی سازی این امر را بیش از پیش محقق خواهد کرد.

لینک منبع

 گردآوری شده توسط شبکه پذیرش آگهی

این مطلب را به اشتراک بگذار