جايگاه و وظايف روابط عمومي نوين –بخش اول

امروزه، ارتباطات اگرچه نگوييم اولين عنصر و اساسي ترين اصل مورد نياز بشر است، اما به جرأت مي توان گفت يکي از بنيادي ترين دانش ها و مهم ترين عوامل پيشرفت انسان امروزي و شالوده و اساس علوم  می باشد درخصوص جايگاه ويژه روابط عمومي نوين در سازمان ها و وزارتخانه هاي دولتي و با در نظر گرفتن آنچه بيان شد شايد بيشتر بتوان به اهميت علوم ارتباطات و نيز نقش روابط عمومي ها، به عنوان مجري اصلي آن در جوامع، دست يافت.

امروز عصر اطلاع رساني است و رابطه اي معنادار ميان قدرت اطلاع رساني حکومت ها با جايگاه آنها در جهان وجود دارد. درواقع امروز نمي توان کشور قدرتمندي را ديد که از نظر ارتباطات ضعيف باشد. حکومت درچنين جهاني بدون بهره مندي از روابط عمومي نوين ممکن نيست و هر حکومتي بايد در کنار برنامه هاي خود، نگاهي ويژه به روابط عمومي داشته باشد و درواقع امروز اگر جنگي باشد، در درجه اول جنگ ارتباطات مجازىاست.

تعاريف، نظريه ها و تاريخچه روابط عمومي :

۱) تعريف مفهومي روابط عمومي Public Relatioons conceptual definition

۲) تعريف کاربردي روابط عمومي Public Relations working definition

لازم به يادآوري است که اين تعاريف در پانزدهمين کنگره جهاني روابط عمومي که در سال ۲۰۰۰ در شيکاگو با حضور برجسته ترين کارشناسان، پژوهشگران و مديران روابط عمومي از پنج قاره جهان برگزار گرديد، مورد تأييد قرار گرفت. چارچوب اوليه اين تعريف توسط پروفسور گرانيگ (Grunig) که شناخته ترين نظريه پرداز روابط عمومي در جهان کنوني است و کتاب هاي متعددي دراين رشته تأليف نموده و سال ها رياست (بنياد پژوهش و آموزش روابط عمومي) در ايالت متحده را به عهده داشته، ارائه گرديده است.

تعريف مفهومي روابط عمومي :

درسال ۱۹۸۷، انجمن روابط عمومي (IPR) تعريفي از روابط عمومي ارائه کرد که هنوز مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين تعريف، روابط عمومي عبارت از تلاش برنامه ريزي شده و مداومي است که به منظور ايجاد و حفظ حسن نيت و شناخت بين سازمان و مخاطبان آن صورت مي گيرد. کلمات”برنامه ريزي شده” و “مداوم” نشان مي دهند که حسن نيت و شناخت، به آساني يا به خودي خود به وجود نمي آيند و در واقع بايد”ايجاد” و “حفظ ” شوند و نيز مشخص مي کنند که فعاليت هاي روابط عمومي، برنامه ريزي شده است و نيز هدف روابط عمومي، به وجود آوردن حسن نيت و شناخت است و کسب شهرت يا تأييد نيست. در آخرين تعريفي که IPR ارائه کرد، روابط عمومي را عبارت از روشي تلقي کرد که سازمان ها براي حفظ اعتبار؛ محصولات؛ خدمات يا کارکنان خود با هدف دستيابي به شناخت و حمايت در پيش مي گيرند. ظاهراً اين تعريف از تعريف هاي ديگر کامل تر است، زيرا کوتاه بوده و وظيفه روابط عمومي سازمان را( آن چنان که بسياري تصور مي کنند) کسب شهرت نمي داند و به شناخت اهميت مي دهد. براي روابط عمومي واژه ها و مصداق ها و تعابير ديگري نيز به کار برده اند که براي جلوگيري از اتلاف وقت مختصري از آنها بيان مي شود :روابط عمومي مغز متفکر و موتور محرکه و شريان حياتي و دائمي دستگاه است .

روابط عمومي نوين هنر و علم اجتماعي است که درون و برون دستگاه را به هم پيوند مي دهد. روابط عمومي هدف و چگونگي کليد برنامه ها را ترسيم مي کند. روابط عمومي مشاور امين مدير و کليه کارکنان دستگاه است. پس لازم است که مدير و کارکنان صد در صد به وي اعتماد دشته باشند. روابط عمومي آيينه زيبايي هاست. يک اطاق شيشه اي است که از هر طرف آن همه چيز زيبا ديده مي شود. روابط عمومي چشم و چراغ يک دستگاه است. روابط عمومي است که بايد همه چيز را ببيند و همه چيز را نيز زيبا بنماياند. روابط عمومي حافظ منافع دستگاه مربوطه و مردمي است که با آن سر و کار دارند.

تعريف کاربردي روابط عمومي :

مديريت ارتباطات يک سازمان با مخاطبان آن بخش از مسئوليت ها و وظايف ارتباطي، مديريت سازمان که از طريق آن مديران مي کوشند براي دستيابي به اهداف سازماني با محيط خود سازگار و هم صدا شده يا در صورت نياز در محيط تغييرات مطلوب ايجاد نموده و شرايط محيط را، به شرط مساعد بودن استمرار بخشند. روابط عمومي عبارت است از تلاش ها و اقداماتي آگاهانه، برنامه ريزي شده و سنجيده، جهت استقرار و کسب تفاهم متقابل، بين يک سازمان و گروه هاي مودنظر آن. روابط عمومي عبارتست از تلاش هاي آگاهانه و قانوني به منظور تفاهم و استقرار اعتماد و شناخت متقابل ياعموم که براساس تحقيق علمي و عملي صحيح و مستمر ميسراست. روابط عمومي عبارت است از تلاش هاي مستمر و منطبق با روش هاي علمي و عملي که مديريت سازمان هاي بخش خصوص و دولتي به منظور ايجاد تفاهم و پيدايش حس علاقمندي و تحصيل پشتيباني گروه هايي که سازمان با آنها سرو کار دارد يا فکر مي کند در آينده سرو کار خواهد داشت به عمل مي آورد. روابط عمومي در هر سازمان چشم بينا، گوش شنوا، زبان گوياي آن سازمان، سيستم و پل ارتباطي بين مردم و مسئولين به حساب مي آيد و سازمان را از نظرات، انتقادات و خواست هاي مخاطبان آگاه مي سازد تا مديريت سازمان را در اتخاذ تصميم مناسب براي برآوردن نيازهاي مخاطبان ياري رساند و در حقيقت بايد مغز تجزيه و تحليل گر افکار عمومي باشد و بتواند از داده ها، پيشنهادهاي سازنده و همسو با افکار عمومي ارائه نمايد. بي شک بي اعتنايي به روابط عمومي عواقب سوء و زيان باري را براي هر تشکيلات به همراه خواهد داشت .روابط عمومي علاوه بر انتقال و انعکاس اخبار بايد از حالت انفعالي به دور باشد و با فعاليت اثربخش خويش زمينه هاي مختلف فرهنگي و اجتماعي و سياسي را ارتقاء داده و با پويايي و تحرک خاصي تحليل گر مسائل مختلف باشد .

وظايف اصلي روابط عمومي نوين :

وظايف روابط عمومي را اکنون به سه دسته اصلي طبقه بندي مي کنند.

۱) اطلاع رساني

۲) تبليغ و ترغيب

۳) مشارکت جويي، همگرايي و بهينه سازي امور

علماي ارتباطات، البته دو وظيفه فرعي نيز براي روابط عمومي نوين بر شمرده اند که عبارتند از تشريفات و تبليغات که اين دو ابزار کار روابط عمومي هستند نه وظيفه و هدف و ماهيت آن .

تشريفات عبارتند از: تحويل، تکريم، استقبال، همراهي، اسکان و پذيرايي يک شخصيت يا مهمان دستگاه. تبليغات عبارت است از: اطلاع رساني يک سويه درباره يک موضوع يا هدف خاص و سه نوع است :

۱) تعليمي، مثل: تبليغ ايمني برق و گاز در تلويزيون .

۲) مانوري يا اغوا کننده: که مي خواهيم آنچه ما مي گوييم، مخاطب بينديشيد.

۳) رخ به رخ يعني آنچه انجام مي دهيم، ديگران ببينند . مثل : آذين بندي و مراسم. تأکيد اين نکته ضروري است که تبليغات ابزار روابط عمومي است نه ماهيت و هدف اصلي آن .

تاريخچه روابط عمومي در جهان و ايران :

از سال ۱۹۰۰ ميلادي که اداره تبليغات بوستون آمريکا به عنوان اولين شرکت روابط عمومي درجهان تأسيس گرديد تا به امروز صدها و هزاران انجمن، دفتر روابط عمومي درجهان بويژه در کشورهاي صنعتي و غربي تأسيس شده است و هر روز با گذشت زمان اين علم و هنر حالت تخصصي تري در حوزه هاي مختلف به خود گرفته و به فعاليت و اثر بخش خويش مشغول است در کشور ما ايران نيز روابط عمومي با بيش از نيم قرن فعاليت در سال هاي اخير با برگزاري چندين کنفرانس بين المللي معتبر ايجاد مؤسسات علمي و تحقيقاتي ، چاپ و انتشار و ده ها و صدها فعاليت ديگر جايگاه نسبتاً مناسبي درجامعه پيدا کرده است. اصطلاح”روابط عمومي“ براي نخستين بار در ايالات متحده آمريکا و در نوشته هاي اداره اتحاديه راه آهن ايالات متحده بکار برده شد و در دهه اول قرن بيستم نخستين دفاتر روابط عمومي در مؤسسه هاي اين کشور ايجاد گرديد. در سال ۱۹۰۶ اولين شرکت خصوصي که تنها خدمات روابط عمومي را به مشتريـان خود ارائه مي‌کرد، بوجودآمد. نخستين شرکت روابط‌عمومي‌ توســط ”ايوي‌لي“ فارغ التحصيل دانشگاه پرنيسون و خبرنگار اقتصادي در شهر نيويورک تأسيس شد. پس از اين شرکت مؤسسه هاي ديگر نيز به تأسيس دفاتر روابط عمومي اقدام کردند و روابط عمومي نوين به عنوان يک حرفه به وجود آمد و شناخته شد .

ادامه دارد

منبع: انجمن روابط عمومی ایران

گردآوری شده توسط شبکه پذیرش آگهی

این مطلب را به اشتراک بگذار
WeCreativez WhatsApp Support
ارسال متن آگهی در این قسمت
سلام وقت بخیر