با سبک های خبرنویسی بیشتر آشنا شویم – بخش دوم

با سبک های خبرنویسی بیشتر آشنا شویم – بخش دوم

در بخش نخستین از این مطلب با عنوان « با سبک های خبرنویسی بیشتر آشنا شویم »، عناوین سبک های خبرنویسی بیان و درخصوص سبک هرم وارونه، توضیحاتی داده شد. در این بخش دو سبک دیگر از سبک های خبرنویسی ازجمله سبک تاریخی و سبک تاریخی به همراه لید معرفی می گردد.

سبک های خبرنویسی

سبک تاریخی

در سبک تاریخی برخلاف سبک هرم وارونه مطالب به همان صورتی که به لحاظ زمانی تحقق یافته اند و در قالب خبر ارائه می شوند. در این سبک، روزنامه نگار به داوری نمی پردازد و کاری به این ندارد که کدام خبر یا بخش ماجرا مهم تر است تا آن را در پاراگراف نخست (لید) خبر ارائه کند. بنابراین در سبک تاریخی تا حدود زیادی از اعمال نظر خبرنگار جلوگیری می شود و برخلاف سبک هرم وارونه، مطلب به طرزی کامل تر ارائه می گردد. البته سبک تاریخی هم لید خاص خود را دارد که به صورت مقدمه بر تارک خبر قرار می گیرد اما به این دلیل نمی توان آن را لید نامید که بیش از حد کلی است و موارد کلی خبر را بیان می کند.

نکته مهم درخور ذکر این است که در این سبک، مهم نیست که شما در کار تبدیل چه مطلبی به خبر هستید بلکه مهم این است که از رهنمودهای مقبول و متداول استفاده کنید و این موضوع با پیروی از فرمول فرق می کند. در خبرنویسی باید همواره به فرمول با دیده تردید نگریست؛ زیرا که پیروی از فرمول، خلاقیت و نوآوری را به نابودی می کشاند. من می خواهم این نکته را- ولو آن که مخالفان بسیار هم داشته باشد- متذکر شوم که این درست است که همه سبک های خبرنویسی کارکردهای پذیرفته شده ای دارند؛ اما با رشد روزافزون توان خبری رادیوها و قدرت تصویری تلوزیون ها و با توجه به این نکته که اصلاً تصویر دارد جای واژه را می گیرد- ولو فعلاً به شکل گرافیک خبری- و با توجه به این که چه بخواهیم و چه نخواهیم وارد دوران ارائه «ساندویچی» و «مینیاتوری» مسائل شده ایم، یک روزنامه نگار حرفه ای علاوه بر شناخت سبک های گوناگون خبری باید از خلاقیت و نوآوری با استفاده از یافته های زبان شناسی، سینما، موسیقی و شعر غفلت نکند و صورت های متراکم را برگزیند و به ویژه هرگاه قرار باشد که درام به تولید قدرت ببخشد، این امر بیشتر مصداق می یابد.

پس پیش از توضیح سبک تاریخی به همراه لید مروری اجمالی بر«سبک تاریخی» و مسائل وابسته به آن سبکی که صرفاً برای تهیه گزارش ها، مقالات تحقیقی و پوشش خبرهای جلسات رسمی (صورت جلسه ها) بکار می رود، ضرورت دارد.

معایب سبک تاریخی

گفتیم که در سبک تاریخی از اعما ل نظر خبرنگار نشان عمده ای به چشم نمی خورد و معایبی دارد:

-باید دقت بیشتری را در مقایسه با سبک هرم وارونه، وقف خواندن خبر یا متنی کرد که به این شیوه تهیه شده است.

-خواننده را خسته می کند، چون که طولانی است و لذا امکان ترغیب خواننده به خواندن ادامه مطلب کم می شود.

-به خاطر طولانی بودن، همواره مشکل تراکم مطلب، وجود خواهد داشت.

-صفحه بندی و تهیه ماکت در شیوه سبک تاریخی دشوارتر از سبک هرم وارونه است.

سبک تاریخی به همراه لید

این سبک، همان گونه که نام آن گواهی می دهد، تلفیقی از دو سبک هرم وارونه و سبک تاریخی و خاص پوشش دادن به خبرهای شهری و حادثه ای است.

سبک تاریخی به همراه لید در میان روزنامه نگاران و به ویژه کسانی که رویدادهای شهری و خبرهای حوادث را پوشش می دهند، از جذابیت بسیار بالا برخورداراست.

سبک تاریخی به همراه لید در بسیاری از مواقع به ویژه وقتی که از یک بلوغ مضمونی و ساختاری برخوردار شود، شانه به شانه داستان می زند: انتریگ دارد، تضاد می آفریند، راوی دارد، زاویه دید دارد، فراز و فرود دارد ریتم یا آهنگ، رِنگ یا نواخت، میزانسن یا صحنه پردازی، فضا، رنگ و… دارد.

خلاصه هر فن و تجربه ای را در خود حل می کند تا به ساخت درام هر چه نزدیک تر شود.

روزنامه نگاران حرفه ای در سبک تاریخی به همراه لید از هر تکنیکی (برگرفته از نقاشی، سینما، داستان نویسی و…) برای افزودن به کشش دراماتیک این ساخت بهره می گیرند. در این سبک اصل ماجرا به صورت لید ارائه می گردد سپس با فضا سازی، به تبیین ماجرا پرداخته می شود.

خبرنگاری که عضو سرویس حوادث روزنامه است باید به خاطرداشته باشد، خبری که او در مورد یک حادثه به خواننده می دهد با گزارش افسر نگهبان کلانتری به مافوق خود فرق دارد. هر دو یک واقعه را گزارش می کنند. اما آنچه باعث تفاوت گزارش خبرنگار با گزارش افسر نگهبان می شود، همان ساخت دراماتیک خبر است که سبک تاریخی به همراه لید ظرف آن است.

بدیهی است که از سبک ها فقط باید به عنوان پایه کار بهره گرفت و هرگز نباید از چاشنی نجات بخش و پویایی دهنده خلاقیت و نوآوری غافل شد. این عناصر از دهه ۱۹۶۰ به بعد در روزنامه نگاری نوین ( New Journalism ) مورد توجه قرار گرفتند. در این نوع از روزنامه نگاری که آن را ابتدا مجله اسکوآیر آمریکا باب کرد و تام ولف روزنامه نگار نیز نظریه ها و آرای مربوط به آن را تدوین نمود، از فنون و شگردهای داستانی برای بیان رویدادهای عینی بهره گرفته می شود و در اصل آمیزه ای است از واقعیت عینی روزنامه نگاری و واقعیت ذهنی داستان نویسی. در این مکتب ژورنالیستی، خبرنگار بر شخصیت های سوژه ها، جزئیات نمادین، گفت و شنود یا دیالوگ، مونولوگ یا تک گویی و توصیف صحنه ها متمرکز می شود و از همه آنها در کار فضاسازی بهره می گیرد.. شاید یکی از علل اصلی اقبال نسبت به آثار گابریل گارسییا مارکز، دقیقاً همین تجارب ژورنالیسی او با تجارب رمان نویسی وی باشد و این یعنی همان تلفیق واقعیت عینی روزنامه نگاری با واقعیت ذهنی داستان نویسی.

بنابراین به تکرار و تأکید باید گفت که نباید از عرضه نگرش های غیرمعمول و از ورود بدیع به سوژه، هراسی به خود راه داد- البته همه این تجارب را باید پس از فراگیر ی کامل سب کها و کاربرد آنها به کار گرفت- و بویژه در پرداختن به سوژه های پرکُنش و به قول سینما گرها در پرداختن به سوژه های اکشن دار (Action story) باید از شیوه های فوق الذکر استفاده کرد. باید لید را نوشت و کار فضاسازی ماجرا را با شجاعت دنبال کرد، سبک تاریخی به همراه لید چیزی غیر از این، اقتضا نمی کند.

نمونه سبک تاریخی به همراه لید

لید : جرقه کاربیت جوشکاری ،کارخانه بزرگ تولیدی حوله و پارچه مخملی رشت را شعله ور کرد و یکصد میلیون تومان زیان به بارآورد. شش ایستگاه آتش را مهار کردند.

کارگری درمحوطه انبار ضایعات کارخانه «پوشش» رشت مشغول جوشکاری بود غافل از این که کمانه آتش از نقطه جوش که به اطراف پراکنده می شود، آن سوتر به تل پارچه های سرقیچی و ضایعات سرک کشیده و وسعتی را خاکستر می کند. کارگر جوشکار که در جوش و خروش کار بود سرانجام از هُرم آتش متوجه بروز حادثه شده و ابزار کار و آتش را رها کرده و استمداد می طلبد.

سبک تاریخی زبانه های آتش چه نرم و سهل روی انبوه پارچه ها و نخ ها سرید و هر لحظه در گستره انبار و مجموعه کارخانه پیشروی کرد. مسئولان و کارگران دست از کار کشیده و با هر وسیله ای که در دسترس بود به اطفای حریق پرداختند. اما امواج تهدیدگر آتش هر لحظه فزون تر بر هم سوار می شدند آتش نشانان صومعه سرا، خمام، سنگر و آستانه اشرفیه وارد عمل شدند و توانستند پس از چند ساعت حریق را خاموش کنند. زیان مالی این حادثه حدود یک میلیارد ریال تخمین زده شده است. این کارخانه با حدود سه هزار کارگر و کارمند از بزرگ ترین واحد های تولیدی گیلان محسوب می شد.

ادامه دارد

منبع: زیبا وب

گردآوری شده توسط شبکه پذیرش آگهی

این مطلب را به اشتراک بگذار