چاپ آگهی در روزنامه های کثیر الانتشار ۴۴۱۹۵۰۰۰-۰۲۱

نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌ تا چه اندازه مورد توجه قرار می گیرد؟

نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌ تا چه اندازه مورد توجه قرار می گیرد؟

نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌ ، موضوعی است که شاید تاکنون به صورت جدی و مجزا مورد بررسی قرار نگرفته است. در این نوشتار بحث مختصر و موجزی در رابطه با موضوع یاد شده ارائه شده است.

دانش‌ آموختگان‌ فن تبلیغات

همه‌ ساله‌ دانش‌ آموختگان‌ بسیاری‌ از مؤسسات‌ آموزش‌ عالی‌ کشور فارغ‌ التحصیل‌ می‌شوند که ‌اندکی‌ از فن‌ تبلیغات‌ می‌دانند. فارغ‌ التحصیلان‌ رشته‌های‌ روزنامه‌ نگاری‌، روابط عمومی‌، مدیریت‌،گرافیک‌ و… دانش‌ آموختگانی‌ هستند که‌ هر یک‌ در معدود واحدهای‌ آموزشی‌ خود، تا حدودی‌ با مباحث ‌سازماندهی‌ افکار عمومی‌، شیوه‌های‌ اقناع‌ و تبلیغ‌، شیوه‌های‌ تأثیرگذاری‌ بر مخاطبان‌ و… آشنا شده‌اند.

دلایل عدم آشنایی با مبحث تبلیغات

اما به‌ دلایلی‌ از جمله‌: عدم‌ تطابق‌ سرفصل‌های‌ آموزشی‌ با واقعیات‌ اجرایی‌ سطح‌ کشور، عدم‌ دسترسی‌ به‌ منابع‌ جدید، عدم‌ ارایه‌ صحیح‌ آموزش‌ها از سوی‌ آموزش‌ دهندگان‌، عدم‌ وجود پارامترهای‌ مشخص‌ برای ‌انتخاب‌ و گزینش‌ دانشجویان‌ و بسیاری‌ دیگر از موارد، تعداد اندکی‌ از این‌ گروه‌های‌ فارغ‌ التحصیل‌ با مبحث‌ تبلیغات‌ آشنا هستند.

نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌

در این‌ راستا بحث‌ تخصص‌ گرایی‌ و نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌ به‌ کلی‌ منتفی‌ می‌شود. چرا که‌ بسیاری‌ از این‌دانش‌ آموختگان‌ به‌ واقع‌ قادر نیستند تئوری‌های‌ آموخته‌ خود را به‌ مرحله‌ اجرا بگذارند. به‌ نظر می‌ رسد بهادادن‌ به‌ بحث‌ تبلیغات‌ در سیستم‌ آموزشی‌ کشور بخصوص‌ در ساختار آموزش‌ عالی‌ بسیار حایزاهمیت‌ می‌شود. در حال‌ حاضر در نظام‌ آموزشی‌ کشور تنها دانشکده‌ صدا و سیما توانسته‌ است‌ دانشجویان‌ علاقه‌مند را جذب کند. و برای‌ این‌ رشته‌ تخصصی‌  جایگاهی‌ را برای‌ عرصه‌ تبلیغات‌و بروز نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌ تعریف‌ کند.

چرا نقش‌ دانش‌ در تبلیغات‌ بروز نمی کند؟

علیرغم‌ اهمیت ‌خاص‌ این‌ توجه‌، به‌ نظر می ‌رسد که‌ این‌ گروه‌ قادر به‌ پاسخ‌ گویی‌ نیازهای‌ بسیار جامعه‌ امروز کشورنباشند. ضمن‌ آن‌ که‌ به‌ دلیل‌ نوپا بودن‌ این‌ رشته‌ مشخص‌ شدن‌ نتایج‌ حاصل‌ از این‌ آموزش‌ها به‌ فراغت‌ از تحصیل‌ این‌ دانش‌ آموختگان‌ موکول ‌می‌شود. که طی‌ سال‌های‌ آینده‌ و آغاز فعالیت‌های‌ اجرایی‌ آنان‌ درسطح‌ جامعه‌ بروز می کند. تطبیق‌ آموخته‌های‌ آکادمیک‌ این‌ گروه‌ با تجربیات‌ حاصل‌ از فعالیت‌های‌ اجرایی‌ سال ها طول می کشد. همه‌ این‌ها حداقل‌ یک‌ پروسه‌ زمانه‌ نسبتا طولانی‌ (حداقل‌ پنج‌ تا هفت‌ سال‌ آینده‌) را طلب‌ می‌کند. باتوجه ‌به‌ شرایط جهان‌ امروز که‌ دقیقه‌ها و ثانیه‌ها بر سرنوشت‌ جوامع‌ تأثیر گذارند، انتظار برای‌ به‌ بار نشستن‌ تلاش‌ها در یک‌ پروسه‌ زمانی‌ حداقل‌ پنج‌ ساله‌ ما را در چرخه‌ای‌ باطل‌ برای‌ باز هم‌ با تأخیر همگام‌ جهان شدن‌ می‌اندازد.

منبع: محیطی

این مطلب را به اشتراک بگذار