چاپ آگهی در روزنامه های کثیر الانتشار ۴۴۱۹۵۰۰۰-۰۲۱

فرهنگ همگرايي در روزنامه‌نگاري چیست ؟

فرهنگ همگرايي در روزنامه‌نگاري چیست ؟

فرهنگ همگرايي در روزنامه‌نگاري كه مبتني است بر همكاري تعاملي و مشاركتي فزاينده، به دو صورت از بالا‌به‌پايين به‌صورت سازمان‌گرا و از پايين‌به‌بالا فرايندي مصرف‌گرا خود را نشان مي‌دهد.

همگرايي فقط يك شعار نيست، بلكه هويتِ اصلي بسياري از روندهاي متفاوت در فرهنگِ ديجيتال امروزي است.
جريان ادغام مستمر رسانه‌ها در يكديگر و نيز بين توليد و مصرفِ رسانه‌اي، پيدايش يك فرهنگ همگراي جهاني را علامت مي‌دهد كه مبتني است بر همكاري تعاملي و مشاركتي فزاينده بين بازار رسانه‌هاي حرفه‌اي و آماتور، بين افراد و رسانه‌ها و درون رسانه‌ها به‌عنوان كسب‌وكار.

همگرایی چیست؟

همگرايي فرايندي است كه از بالا‌به‌پايين به‌صورت سازمان‌گرا و از پايين‌به‌بالا فرايندي مصرف‌گرا ديده مي‌شود. سازمان‌هاي رسانه‌اي دارند تمايل پيدا مي‌كنند كه دريابند چگونه مي‌توانند جريان محتواي رسانه‌اي را در سراسر كانال‌هاي تحويل، تسريع كنند تا از اين طريق بتوانند فرصت‌هاي درآمدي‌شان را گسترش دهند، بازارها و تعهدات مخاطبان و تماشاگران‌شان را تقويت كنند.

مصرف‌كنندگان دارند مي‌آموزند كه چگونه از اين تكنولوژي‌هاي متفاوت رسانه‌اي استفاده كنند تا جريان رسانه‌اي را هرچه كامل‌تر تحت كنترل خود بگيرند و با ساير كاربران تعامل كنند. بنابراين، براي درك كلي و همه‌جانبه از فرهنگ همگرايي، لازم است كه تغيير به‌سوي ادغام چندرسانه‌اي را در مجاورت و همبستگي با گنجاندن فزاينده‌ مصرف در توليد و فرايند محصول سازمان‌هاي رسانه‌اي مورد ملاحظه قرار داد.

فرهنگ همگرايي در روزنامه‌نگاري

    فرهنگ همگرايي در روزنامه‌نگاري با دو تحول خود را نشان مي‌دهد كه بر زندگي در اتاق خبر و بر محيط كار حرفه‌اي تأثير مي‌گذارند. نخست، سازمان‌هاي خبري به‌گونه‌اي فزاينده به‌سوي عمليات رسماً متمايزِ تغييرجهت به‌سوي ادغام، همگرايي و در مجموع به‌صورت واحدهاي «روزنامه‌نگاري چندرسانه‌اي»در حركت‌اند كه در آن از همكاران‌ـ‌رقيب انتظار مي‌رود براي توليد در سراسر كانال‌هاي مختلف رسانه‌اي (چاپ، پخش و آنلاين)، قالب (اطلاعات، افكار)، و گونه‌ها (خبر فوري، گزارشگري فيچري، وبلاگ‌نويسي، پادكستينگ و امثالهم) با هم همكاري كنند.

ما فرهنگ همگرايي را از پايين‌به‌بالا از سوي سردبيران مي‌بينيم كه فعالانه در پي آنند به نشريات خود «روزنامه‌نگاري شهروندي» را بيفزايند و در وب‌سايت‌هاي‌شان آن را بگنجانند، به اعضاي مخاطب امكان پاسخگويي، تفسير و اظهارنظر و ارائه‌ خبر خودشان را به‌صورت متن، صوت و تصوير بدهند. البته، روزنامه‌نگاري شهروندي در سطوح متفاوتي صورت مي‌گيرد و تلاش براي توليد محتواهايي كه توسط كاربران توليد مي‌شوند، در سازمان‌هاي خبري شكل‌هاي بسيار متفاوتي به‌خود مي‌گيرد و در اندازه‌هاي مختلفي اتفاق مي‌افتد.

مسائل اساسي در تعيين قلمرو و اجراي محتواي توليدشده توسط كاربر (يوجي‌سي) در سازمان‌هاي حرفه‌اي خبر عبارتند از:

    •توازن ميان محتوا و اتصال:

تا چه ميزان محتواي توليدشده توسط كاربر به محتويات توليدشده‌ حرفه‌ايِ موجود مي‌افزايد (مثلاً در مورد اظهارنظرها، بازخورد، تعامل با گزارشگران و سردبيران، رتبه‌بندي مقاله‌ها مثل سايت اُپينيو كه توسط رينيش پُست روزنامه‌ آلماني راه‌اندازي شده است)، يا در عمل به‌عنوان توليد محتواي اصلي با مطالب توليدشده توسط اتاق خبر تركيب مي‌شود (مانند معرفي وب‌سايت‌ها و فضاي وبلاگي شهروندان بر روي وب‌سايت سازمان، مثل لوموند در فرانسه يا ميل اَند گاردين در افريقاي جنوبي)، و شايد حتي در محل كار روزنامه‌نگاران (براي مثال، موردِ تلويزيون يونيوز در ايالات متحده‌ امريكا).

    •توازن بين سيستم باز و بسته‌ خبر:

تا چه حد محتواي توليدشده توسط كاربر گزارش‌ها را تعديل، پالايش و ويرايش مي‌كند يا تا چه حد به‌سوي روش‌هاي كم‌وبيش سنتي گرايش پيدا مي‌كند (مقصود كنترل حرفه‌اي و متمركز است)، و به فرايند «دروازه‌باني» برمي‌گردد، به‌جاي اين‌كه «ديده‌باني» را به‌گفته‌ اكسل برانز انجام دهد. در ديده‌باني، روزنامه‌نگاران اصولاً خبر را عمومي پخش مي‌كنند (با اشاره به منابع از جمله محتواي توليد‌شده توسط شهروندان) به‌جاي اين‌كه آن را منتشر كنند (و گزارشي از منابع موجود را ارائه كنند).

    در واقع، فرهنگ همگرايي نوع تازه‌اي از كارگر رسانه‌اي را به معادله‌ كارگزاري اضافه مي‌كند و آن «كاربرـ‌توليدكننده» است.

كاربرـ‌توليدكننده كسي است كه اكنون حرفه‌اي‌ها مجبور هستند بر سر فرصت براي توليد محتوا با او رقابت كنند و توجه مصرف‌كنندگان، همكاران‌ـ‌رقيب و آگهي‌دهندگان را به‌سوي خود جلب مي‌كنند. چون كاربرـ‌توليدكننده معمولاً كسي است كه پرداختي به او صورت نمي‌گيرد، و به‌طور غيرقابل پيش‌بيني مشاركت و همكاري مي‌كند (و غالباً گمنام است و نام‌هاي مستعاري را براي خود انتخاب مي‌كند).

اين ورودِ جديد به درون حوزه‌ توليد رسانه‌اي، بي‌سابقه و در عين‌حال فراگير است و در همه‌جا ديده مي‌شود. از جنبه‌ ساختاري، فرهنگ همگرايي مخلوطِ دائماً در حال تغييري از خصوصيات، بسترها، فرايندها و ايده‌ها را به‌كار كاركنان فردي خبري وارد و معرفي مي‌كند، چون كارفري‌شان، سازمان‌شان و اتاق خبرشان بر اساس انگيزه‌هاي يكپارچگي و انتظار همياري به تغيير روي آورده‌اند. اين حركت همگام با تغيير در قانون‌گذاري رسانه‌هاي بين‌المللي كار را براي سازمان‌هاي فراملي آسان‌تر ساخته است تا سهام خود را بفروشند، نگه‌ دارند يا ادغام كنند و فرسايش تدريجي انجمن‌ها و اتحاديه‌ها و عضويت و حمايت آن‌ها نيز به يقين كار امروزي رسانه‌ها را از منظر بي‌ثباتي و مخاطره‌آميزبودن، تقويت مي‌كند.

منبع: مگ ایران

این مطلب را به اشتراک بگذار